Home

Ik ben weer terug ik het koude NL. Zondag hebben we nog even in PE wat kunnen zien. Peter wilde ons nog wat laten zien, voordat we gingen. Ik dacht, moet dat nu ha ha. Het was erg leuk om nog even met P&D te zijn. We zijn nog even naar het strand gegaan met de vuurtoren (doen ze met veel vrijwilligers) en we hebben een stadion gezien waar o.a het WK wordt gehouden. Dat was leuk om te zien. Het was helemaal afgezet, er was ook een oefenwedstrijd. Peter heeft natuurlijk weer zijn charmes in de strijd gegooid, want we mochten er niet door. Peter zei 'dit zijn meiden uit Nederland, die hier vrijwilligerswerk hebben gedaan, zo gaan vliegen en hier graag nog een foto willen maken'. En ja hoor, we mochten er doorheen. Later moesten we van Peter nog met iemand van de beveiliging op de foto, ha ha geweldig.

Het is alweer voorbij. Ik vind het mooi dat ik dit heb mogen meemaken, maar vind het ook lekker om weer terug te gaan (ik denk voor even ).
Van het weekend zijn we natuurlijk naar het strand geweest. Het was weer erg lekker. Er waren hoge golven, dat was erg leuk. Ze waren zo hoog dat de strandwacht ons bij de hoge golven vandaag floot.
In de auto heb je regelmatig te maken met mensen die bedelen om geld. Soms lijkt het wel een toneelstuk (nemen ze een klein kindje mee of een kindje die doet alsof hij heel ziek is). Er zullen zeker mensen zijn die echt honger hebben, maar sommige maken er volgens mij ook wat moois van. Het is moeilijk om daar natuurlijk achter te komen.
 
Zondag hebben we de maandelijkse boodschappen gedaan voor 2 huisjes. Simphiwe heeft het gedaan voor de andere 2 huisjes. Er is ongeveer 200 euro besteed voor boodschappen voor de 4 huisjes, wat we hebben gedaan van het donatiegeld.

Afgelopen week weer veel gedaan.
We hebben elke week een overleg met Tia, hoe het gaat en wat we de aankomende week gaan doen. We hebben het over mijn donatiegeld gehad. We zouden het besteden aan een gasfornuis met oven voor een van de huisjes. Nu is het zo dat ze voorheen van een bedrijf voedsel gesponserd kreeg voor de kinderen. Nu willen zij dat niet doen, maar wel een gasfornuis geven. Tia vroeg of ik het goed vind dat we voor een deel van het sponsorgeld eten kopen. Tia krijgt per kind wel een bedrag voor eten, maar dit is te weinig. Ze hebben dus echt meer nodig. Nu is het zo dat er een periode overbrugd moeten worden, doordat ze te maken heeft met nieuwe regelgeving. Ik vind het heel fijn als ik dit dan kan doen. Ik hoop dat de sponsoren zich daar ook in kunnen vinden. Tia betaald regelmatig bepaalde zaken voor de kinderen uit eigen zak.

De laatste dag van de week op het project, vond ik echt leuk. We waren bij Cynthia, we hebben met de kinderen op het plein spelletjes gedaan. Eerst hadden wij een balspel bedacht en toen zij. Het was zo super leuk met die kinderen. Wij maar rennen, we hadden het zo warm (was benauwd) en we waren wel moe. De kinderen uiteindelijk toch ook. De kinderen liepen daar op blote voeten, met allemaal glas op de grond. Ik heb nog een poging gewaagd dat ze schoenen aan zouden doen, maar dat hoort daar gewoon niet. 
De taal die ze hier spreken is Xhosa, met die aparte klanken. Dit krijgen ze ook op school in combinatie met engels.  

Waar moet ik beginnen…er is zoveel gebeurd, ik probeer het kort te houden.
De dag dat we rond werden geleid door Tia, was het gelijk al raak. Een huismoeder gaat stoppen met het opvangen van kinderen en er is opa George met 3 kleinkinderen, waar hij niet voor kan zorgen. Opa kan alleen op bed liggen, het huis is vies en ergens achter uit een kastje kwam wat bevroren kip tevoorschijn. Tia vroeg aan mij/ ons wat ik zou doen als social worker in NL. Ik dacht, phoe, wat moet ik daar op zeggen. Ik was nog niet bijgekomen van de reis en de indrukken in de townships, toen dit naar voren kwam. We hebben met z’n allen besloten om de tante van de kinderen te bellen, waar ze volgens opa naartoe konden en ze niet in een kindertehuis te plaatsen. De kinderen en opa zijn nu gelukkig bij tante.
 

Jaaaaaaaaaa, ik ben in ZA! Wat een enorme reis, maar wel een goeie. In Johannesburg regenen het heel hard, we moesten wachten met opstijgen en in Port Elizabet was het rond de 25 graden, volop zon en veel wind.

Serena en ik werden door Peter (waar we bij logeren) vriendelijk welkom geheten. Peter vertelde gelijk mooie verhalen maar ook dat het verschil tussen blank en zwart nog steeds speelt (in de hoofden van de mensen). Peter zei dat het vooral belangrijk is om er echt (aandacht, liefde) voor de kinderen te zijn en dat ze een paar huisregels hebben bij Peter en Dahpne (vrouw van Peter), namelijk niet in de taxi's (onveilig) en dat hun huis ons huis is. Nou wat wil je nog meer.

Ik vind het helemaal super hier en het is teveel om op te noemen.

Vandaag hebben we kennis gemaakt met Tia (de coordinator van de huisjes van de kinderen). Ook een super leuke, betrokken vrouw.

Zondag vlieg ik naar het warme Zuid-Afrika!
Ik heb nu alles geregeld voor vertrek...het is nu wel spannend en ik heb er heel veel zin in!!!

Afgelopen week heb ik in de Dijkpoorter (krantje Hattem) gestaan met het project.
Nogmaals iedereen bedankt voor de donaties en voor de leuke en lieve reacties!

Iedereen kan mij volgen via mijn weblog.

Groetjes, Marjanka

Ondertussen heb in ongeveer alles geregeld om binnenkort toch echt naar ZA te gaan. 
We hebben ook een informatiedag gehad van Be-More. Hier heb ik de meiden ontmoet die daar ook naartoe gaan. Leuk om elkaar zo alvast even te zien. Ik vlieg ook met Serena (een van de meiden), gezellig.
De laatste tijd heb ik mijn donatiebrief rond laten gaan bij familie, vrienden en in Hattem. Er is al een mooi bedrag binnen gekomen voor het project. Hier ben ik echt heel blij mee!!

Groetjes, Marjanka

Onlangs heb ik definitief te horen gekregen van Be-More dat ik naar Zuid-afrika ga. Ik ga werken als vrijwilliger bij kinderen die geen ouders meer hebben/ niet voor kunnen zorgen en ik ga Zuid-Afrika verkennen. 

Ik wilde altijd een keer naar Zuid-Afrika en nu gaat het echt gebeuren, erg leuk en spannend!

Ondertussen zijn we met 4 meiden die naar het project Thamsanqa gaan. Dat lijkt mij erg gezellig.

Groetjes, Marjanka